Erik Visser, beeldend kunstenaar en Meester schilderen. (CNS te Zwolle1968) Geboren 1947 te Wassenaar.

Kleurendeskundige met Liefde voor Wijsheid en Waarheid.

1986 - 2012 wonend in Zuid-Frankrijk. Sinds 2013 wonend in Driebergen NL.

Uitvinder en ontwerper van de Tool het EGO-DNA.ID dat het individuele basiskarakter (aanleg/talenten) in kleur duidt, als deel van het kleurenspectrum.

Dit is kort en bondig mijn introductie.

Op de vraag wat mij dreef/drijft om te schilderen of anderszins creatief actief te zijn volgt hier mijn verhaal.

:

Aan het einde van het laatste schooljaar van de lagere school werd mij (i.v.m. de beroepskeuze) gevraagd wat mij boeide. Ik herinner mij nog helder dat ik antwoordde: “ik houd van kleur en fleur.”

Mijn ouders concludeerde, mede omdat mijn tekentalent was opgevallen, dat schilderen de insteek moest zijn en zo kwam ik op de Technische school in Katwijk aan Zee terecht.

Een ongeluk met het uitlopen van een grote houten ladder en het ontvangen advies mijn rug verder te ontzien, bracht mij weer naar school; de voortgezette vierjarige dagopleiding tot Meester Schilderen, de CNS te Zwolle.

Die ik met succes binnen de vier jaar heb afgesloten.

Een zeer brede opleiding, die naast kennis over kleur, kunstgeschiedenis, verven en inkten met hun samenstellingen ook commerciële vaardigheden in reclame, decoratie, spuit en schildertechnieken leerden.

Als examen keuzevak nam ik ‘kleurenleer’ omdat kleur en haar psychologische waarden mijn ‘sterke kant’ bleek te zijn.

Enfin. In afwachting van de oproep voor militaire dienst ben ik als huisschilder aan de gang gegaan en ontdekte al snel dat mijn rug weer protesteerde.

Een baan als calculatorwerkvoorbereider bij een groot schildersbedrijf haalde mij, na een verkorte diensttijd, van de werkvloer waardoor niet de handen maar meer een beroep gedaan werd op het intellectuele aspect.

Als kunstschilder zag ik toen geen brood op de plank, dus ben ik de commercie ingestapt. Mijn grenzen niet kennend kreeg ik binnen 10 jaar een burn-out met volledig geheugenverlies, juist op het moment dat ik als zakenman succesvol fungeerde.

Vijf jaar na het moment van de burn-out (1981) kwam mijn hersenmotoriek weer op gang door op verzoek van mijn dochter een tekening te maken.

Ik ervoer tien minuten na aanvang warmte en nieuwe energie.

Daardoor gesterkt en gemotiveerd meldde ik mij de opvolgende week aan bij een regionale kunstkring om mij toe te leggen op Artwork.

Met op deze wijze creatief actief zijn kwam mijn geheugen weer terug en kroop ik uit een diep dal.

 

Erik Visser zou Erik Visser niet zijn geweest wanneer ik geen antwoord zou vinden op de vraag; “hoe en waarom mij deze destructie was overkomen.”

Om deze vraag te beantwoorden werd een niet aflatende onderzoeker geboren!

De vraag van mijn Nederlandse vrienden in Zuid-Frankrijk of ik aan hen geen les wilde geven in het tekenen en schilderen (1986) bracht mij er toe het één met het ander te combineren en daar ‘Atelier Erik’ te vestigen.

 

Intussen heb ik het antwoord op mijn vraag gevonden in het destijds verkeerd aanwenden van de persoonlijke energie.

Het kennen van onze individuele beperkingen en daarmee het stellen van grenzen, blijkt een belangrijke hoeksteen te zijn voor de inrichting en bouw van ons leven.

Met de uitvinding van het EGO-DNA.ID (dat binnenkort online kan worden benut) kan elk individu in kleur geduid zien en lezen, welk deel  van het kleurenspectrum men naar talenten/eigenschappen als basis van het te vormen karakter heeft meegekregen.

Met inzage kwam voor mij de verklaring waarom ik met een burn-out was vastgelopen. Namelijk: Ik zat destijds op de ‘verkeerde stoel’ en gebruikte energie i.p.v. die op te bouwen!

Leuk bijkomend aspect van kennis aan het EGO-DNA.ID is; dat met de kleuren men ook kan verklaren waarom personen elkaar in karakter aanvullen of juist meer competitief zijn…

 

Creatief actief; een heerlijk kleurrijk onderwerp.

Bedankt voor de aandacht!

Ik wens iedereen een harmonisch kleurrijk leven toe.

Binnen Stichting Inderdaad (stid) maak ik er meer werk van.

Grote groet en groetjes,

Erik Visser